Havaalanı apronları, yüksek risk barındıran operasyon sahalarıdır. Uçağa yanaşan veya onun çevresinde hareket eden her ekipman (GSE - Ground Support Equipment), hem kendi başlarına teknisyen emniyetini sağlamalı hem de milyonlarca dolarlık gövde panellerine zarar vermeyecek şekilde tasarlanmalıdır. GSE emniyet standartlarının temelini Avrupa Birliği'nde EN 1915 normları belirler.
EN 1915 Temel Başlıkları Nedir?
EN 1915 standardı, yer destek teçhizatının tasarımı sırasındaki ortak emniyet gereklerini ele alır:
- EN 1915-1 (Genel Gereksinimler): Ekipmanın statik hesabı, devrilme emniyeti, yük kaldırma mekanizmaları ve genel ergonomi sınırlarını çizer.
- EN 1915-2 (Stabilite ve Mukavemet): Ekipmanların rüzgarlı apron hava şartlarında devrilmeden ayakta kalması için gereken ağırlık dengesi ve rüzgar stabilite hesaplarını şart koşar.
- EN 12312-8 (Uçak Erişim Platformları): Bakım iskeleleri ve basamakların korkuluk boyları, basamak kaymazlık sınıfları (DIN 51130 R11 uyumu) ve uçak yanaşma yüzey koruma tamponlarını düzenler.
"Apron rüzgarları aniden yüksek hızlara ulaşabilir. EN 1915 standardına göre, bir platformun krikoları açıkken en az 120 km/s hızındaki rüzgara devrilmeden direnmesi gerekir."
Mühendislik Doğrulamalarımız
SolidWorks'te tasarladığımız uçak bakım merdivenlerinin yapısal analizlerini yaparken, EN 1915 normlarına göre Ansys FEA statik yük simülasyonları koşuyoruz. Korkulukların dayanma mukavemetleri, basamakların maksimum sehim miktarları bilgisayar ortamında stres analizine tabi tutularak imalata sevk edilmektedir.
Hassas Yüzey Koruması
Uçak gövdesine (fuselage) veya kanadına yanaşması gereken durumlarda platformun uç burun kısımlarında en az 40 mm kalınlığında neopren veya silikon esaslı darbe sönümleyici koruyucu tamponlar yer almalıdır. Böylece olası rüzgar sallantılarında uçağın kompozit/metal kaplaması asla çizilmez ve ezilmez.